Nowe lżejsze *ubuntu

Wyczytałem właśnie w newsach, że pojawiła się kolejna oficjalna wersja Ubuntu pod nazwą Lubuntu oparta o LXDE źródło. Dobry pomysł, bo pomału standardowe wersje Ubuntu i Kubuntu stają się coraz cięższe a jest grono użytkowników starych maszyn, którzy jeszcze używają leciwego sprzętu z 256MB pamięci. Oczywiście jest Xubuntu lżejsza wersja ale jak się okazuje w testach nie jest ona taka lekka jakby się wydawało. O tym możecie poczytać tutaj gdzie został przeprowadzony szubki test.
Co to nam da, przecież możemy sami sobie doinstalować (tak jak ja to kiedyś uczyniłem)? Oczywiście że tak tylko, oficjalne wydanie gwarantuje wsparcie i stabilniejsze działanie. Poza tym ktoś kto pierwszy raz będzie instalował Linuksa mógłby mieć kłopoty z doinstalowaniem i mnóstwo pytań na forum. Tylko jedna kwestia mnie zastanawia. Dlaczego Canonical tworzy nowe "dystrybucje" pod innymi nazwami a nie da możliwości wyboru menadżera okien podczas instalacji?

Dlaczego nie warto używać Linuksa? Atak na pingwina!

Dzisiaj natrafiłem na taki artykuł. No cóż po Microsofcie można się takiej kampanii spodziewać. Dowodzi to tylko tyle, że Microsoft boi się o swój nowy produkt ale po co skoro tylko 1% rynku używa systemu Linuksa. Chyba stworze własną kampanie reklamową Linuksa i umieszczę filmiki na Youtube, coraz bardziej mnie denerwują działania Microsoftu. Nic do nich nie mam i nie miałem ale takie działania, aby w sklepach na chama zniechęcać ludzi zaczynają mnie drażnić. Kto się przyłącza i robi antyreklamę Microsoftowi??

Dzienna dawka humoru

Witam,
Natrafiłem na "ciekawy" artykuł na temat bezpieczeństwa OS. Napisano już wiele takich tekstów, ale ten jest o tyle ciekawy, że można sobie poprawić humor na cały dzień. Oto link do tego tekstu. Dla osób nie obeznanych z Linuksem zamieszczam drugi link w którym jest wyjaśnione dlaczego ten tekst jest dawką humoru. Zapraszam do poczytania komentarzy.

Test antywirusów pod Linuksa

Natrafiłem na test kilku antywirusów pod nasz systemik. Nie jest on najświeższej daty ale można się zorientować co i jak. Jeśli ktoś znalazł coś nowszego może zamieścić linka w komentarzach.
Pozdro

Firewall w Ubuntu

Dzisiaj chciałbym zaprezentować jak zabezpieczyć nasz system przed ingerencją z zewnątrz.
Może na początek przetestujmy szczelność naszego systemu. Klikając tutaj połączymy się z serwisem, który przeskanuje nasze porty i pokaże jak jest szczelny nasz system.

Zapewne niewielu z użytkowników Ubuntu wie, że domyślnie mamy zanstalowany prosty firewall, wystarczy go tylko załączyć. Każdy kto nie ma pojęcia jak to się robi może to w bardzo prosty sposób uczynić. W systemie mamy zainstalowany już firewall pod nazwą UFW. Aby ułatwić sobie życie zainstalujmy graficzną nakładkę:

sudo apt-get install gufw

Teraz wystarczy jak w konsoli wpiszemy gufw a naszym oczom ukarze się graficzna nakładka.



Załączamy zaporę klikając na "Włącz zaporę sieciową" oraz zaznaczamy "Blokuj ruch przychodzący"



Możemy także wejść w EDYCJA -> PREFERENCJE


i ustawić żądane parametry jak ikonka na pasku czy automatyczne uruchamianie z sesją. To jest podstawowe ustawienie zapory. Jeśli ktoś potrzebuje blokować lub dopuszczać konkretne porty, adresy czy usługi można to zrobić w zakładkach "Prosta, Gotowa lub Zaawansowana".

To wszystko, bezpiecznego surfowania.

PCLinux 2009 - po testach

Jak obiecałem przeprowadziłem krótki teścik. Zapoznałem się z nowościami wersji 2009 oraz funkcjonalnością i oto wyniki mojego porównania do Kubuntu 8.04 i Ubuntu 9.04 beta.

Instalacja
Zarówno (K)Ubuntu jak i PCLinux instalują się z płyty Live bardzo szybko w zbliżonym do siebie czasie.

Szybkość uruchamiania i działania
Na obu systemach pracuje się prawie tak samo, nie zauważyłem różnicy. Nie robiłem testów ze stoperem ale mam wrażenie, że (K)Ubuntu chodzi szybciej może za sprawą preload i prelink, które miałem w systemie. Również start systemu był podobny w czasie. Wynik REMIS

Pamięciożerność
Mój Hasee wyposażyłem w 1x kość Kingstona 2GB jakiś czas temu. Pomiary zużycia pamięci wskazują na to iż Kubuntu 8.04.02 wypada lepiej niż Ubuntu 9.04 i PCLinux 2009. KDE pożerało mi po moim tuningu 98-99MB, Gnom w wersji 9.04 117MB a KDE w PCLinux 111MB. Wynik na korzyść Kubuntu.

Software
PCLinux ma zdecydowanie mniej pakietów w swoich repozytoriach. Brakowało mi pewnych rzeczy, choćby preload i prelink. Poza tym niektóre programy nie działały jak powinny np Deluge i mc. To mnie zniechęciło do dalszego używania tej dystrybucji. Jak pisałem wcześniej rozleniwiam się i nie chce mi się szukać paczek po całym świecie lub kompilować. Dodatkowe repozytoria dopisałem i tak nie zwiększyło to zbytnio liczby pakietów. Już ten etap mam za sobą teraz chciałbym używać systemu jako desktop - bez zbytniej ingerencji w konfigi i takie tam inne rzeczy. Dystrybucja desktop powinna być jak najprzyjaźniejsza w użytkowaniu podstawowych programów jak choćby wspomniany mc. Miałem z nim problemy, gdy wchodziłem do archiwum i chciałem skopiować jeden z plików to odmawiał współpracy, okienko kopiowania "zamarzało" na ekranie i nic się nie działo choć pliki miały kilka lub kilkadziesiąt kilobajtów. Z kolei Deluge nie chciał się w ogóle odpalić, zgłaszał problem z biblioteką bonobo.ui i się segmentował ;) Początkujący nawet by o tym nie wiedział, bo nie wyskakuje żaden komunikat tylko po chwili mielenia nic się nie odpalało. Wynik PCLinux na minus.

Uaktualnienia
Obie dystrybucje dają rade. Przez te kilka dni użytkowania PCLinux radził sobie dzielnie i przykładowo poprawka do Firefox 3.0.8 pojawiła się szybko. Wynik REMIS

Dodatkowe + i -
+ PCLinux - sterowniki SIS chodzą zaraz po instalacji idealnie, w Ubuntu były problemy z rozdzielczością 1280x800 na Hasee

Podsumowanie
Na ten czas K/Ubuntu wypada lepiej jeśli chodzi o używalność jako desktop. Jedyny problem to sterowniki graficzne, które odstraszą początkujących od tej dystrybucji. Nie każdy zaraz po zainstalowaniu będzie szukał rozwiązania. PCLinux przegrywa jeśli chodzi o ilość pakietów. Problemy z dodatkowym oprogramowaniem opisywane wyżej to prawdopodobnie chwilowe błędy pokompilacyjne i/lub niezgodność bibliotek. Warto w przyszłości przyjrzeć się rozwojowi tej dystrybucji.

Test Ubuntu vs Fedora

Przeglądając ostatnio net natrafiłem na porównanie tych dwóch dystrybucji, niestety w języku english. Na stronie są dostępne wyniki (wykresy), więc mimo to można się połapać o co biega. Test jest dostępny pod tym adresem.

Test PCLinuxOS

Szwagier zaciągnął najnowszego PCLinuksa i korzystając z okazji, pożyczyłem iso i wypaliłem celem przetestowania. Kiedyś (1,5 roku temu) używałem tej dystrybucji na starym laptopie. Mam miłe wspomnienia - szybko działa (kompilowane na i686), nie jest nadmiernie obciążony (porównywalnie z Ubuntu) i łatwy w użytkowaniu (oparty na Mandrivie). Może na tym ostatnim mniej mi zależało bo używając od 1999r Slackware przez kilka lat nauczyłem się wystarczająco ale ciągnie mnie do "wygody". Wyznacznikiem instalacji była bezproblemowa praca na naszej wspaniałej karcie graficznej SIS (Hasee). Zapuściłem Live i o dziwo karta została prawidłowo wykryta i odpalona.

Zainstalowałem więc i jestem w fazie testów. Coś więcej będę mógł napisać po dłuższym czasie. Na początek powiem tyle - jeśli chodzi o szybkość jest podobnie jak pod Ubuntu, instalacja jak i zajętość miejsca podobna, grafika chodzi bez problemów w rozdzielczości 1280x800. Resztę po testach.

Ekstremalne przyspieszanie Ubuntu i innych dystrybucji Linux - tuning systemu plików

Miało być coś ode mnie, ale czasu mało. Miałem pisać o tuningu file systemu, część rzeczy jest już dostępna w sieci (np. ten art poniżej). Ostatecznie zdecydowałem się na początek umieścić to co dostępne w sieci (źródła poniżej) a jak będę miał chwilę to rozszerzże ten opis o swoje spostrzeżenia albo w całości napiszę po swojemu. Tymczasem zapoznajcie się z tematem.

Ext3 – wprowadzenie

System plików Ext3 jak sama nazwa wskazuje wywodzi się od systemu plików Ext2. Jego twórca był Stephen Tweedie oraz jego zespół. Stephen Tweedie był jednym z twórców Ext2. Pierwszy sterownik do Ext3 pojawił się w jądrze 2.4.16 . Jego twórcom w czasie pracy nad Ext3 przyświecały dwa cele:

1. Aby był on jak najbardziej to możliwe kompatybilny ze swoim poprzednikiem Ext2.
2. Aby był on nowoczesnym systemem plików z kronikowaniem.

Kompatybilność

Ponieważ Ext2 był bardzo cenionym i lubianym systemem plików przez użytkowników postanowiono, że nowy system plików Ext3 będzie o ile to tylko możliwe podobny do swego poprzednika. W rzeczywistości jeśli do Ext2 dodamy moduł odpowiedzialny za kronikowanie, to system plików możemy zamontować jako Ext3. Kompatybilność ta działa w obydwie strony, czyli Ext3 także możemy zamontować jako Ext2, o ile w system został poprawnie odmontowany i nie doszło do awarii.

Ogólna idea kronikowania

Kronikowanie, inaczej nazywane księgowaniem lub dziennikowaniem (ang. journaling) jest to taka funkcja systemu plików, która zapisuje operacje zlecone systemowi plików, ale jeszcze nie dokończone w specjalnym pliku nazywanym dziennikiem (ang. journal). Dzięki dziennikowi system jest w stanie w bardzo krótkim czasie powrócić do stanu spójnego po awarii. Kronikowanie nie zapewnia jednak, że pewne dane nie zostaną utracone. Czas działania naprawy systemu po awarii w przypadku systemów z kronikowaniem nie zależy od wielkości partycji, co jest szczególnie istotne dla dużych dysków. Awaria z punktu widzenia systemu plików może się wydarzyć w dwóch momentach. System plików przechowuje nie tylko informacje o danych w zwykłych plikach, ale także informację o strukturze plików i systemu plików. Te drugie nazywamy metadanymi. Jeśli system ulegnie awarii po zapisaniu zmian do dziennika, a przed zmianami w metadanych to po ponownym uruchomieniu systemów, system w bardzo krótkim czasie (od kilku do kilkunastu sekund ) przejdzie w stan spójności, dzięki informacjom zapisanym w dzienniku.(transakcja pełna) Jeżeli natomiast do awarii dojdzie po modyfikacji danych a przed zapisaniem zmian do dziennika to zmiany te nie są brane pod uwagę przy ponownym uruchamianiu systemu.(transakcja niepełna).Transakcje pozwalają traktować operacje zapisu, tworzenia lub usuwania katalogu w sposób atomowy, które normalnie atomowe nie są. Transakcje działają w sposób analogiczny jak w systemach bazodanowych. Nanoszą one do dziennika pełne operacje.
Rozróżniamy dwa podstawowe typy kronikowania:

• tylko metadanych (zapewnia spójność metadanych, ale może nie pamiętać ostatnio wpisanych danych tuż przed awarią)
• metadanych i danych (odtworzy wszystko co zostało w całości wprowadzone do dziennika)

Inne systemy plików poza Ext3, korzystające z kronikowania to:

• ReiserFS
• XFS ( o nim mowa później)
• JFS

Co może się wydarzyć w systemie plików bez księgowania?

W przypadku systemów plików bez dziennika (przykładem jest poprzednik Ext3 -system plików Ext2)aby przywrócić spójność po nagłej awarii, trzeba uruchamiać specjalny program poprawiający błędne wpisy. W systemie Ext2 jest to automatycznie uruchamiany program fsck, który przy dużej powierzchni dysków może działać długo, ale bez niego w przypadku pozostawienia błędów w strukturze plików będą się one propagować aż cała partycja może nie nadawać się do użytku.
Najczęstsze błędy to:

• może się zdarzyć, że awaria nastąpiła po tym jak plik został już skasowany, a system nie zdążył zwolnić superbloków, które zajmował ten plik. Wiąże się to z utratą pojemności tzn. superblok będzie uważany za zajęty, a pliku już nie będzie
• nie zostaną zaktualizowane pewne liczniki i źle zadziała algorytm przydziału bloków (tzn. awaria nastąpi po skasowaniu lub dodaniu jakiegoś obiektu, ale nie odnotowaniu tej zmiany w systemie)
• adres nowo dodawanego bloku pośredniego może zostać wpisany do i-węzła zanim zostanie zapisany sam blok, w efekcie czego różne pliki mogą używać tych samych bloków. Gdy błędny plik zostanie skasowany, zwolnione (i zamazane) zostaną bloki współdzielone z innymi, dotąd poprawnymi plikami. Błędy tego typu są najpoważniejsze.

Księgowanie w systemie plików ext3

Kronikowanie w systemie plików Ext3, nie jest bezpośrednio zaimplementowane. Wykorzystane jest specjalne API nazywane warstwą Journaling Block Device (JBD). JBD zostało napisane aby w prosty sposób dołączać dziennikowanie do dowolnego urządzenia blokowego.
Komunikacja między Ext3 a JBD bazuje na 3 głównych modułach:

• rekordy dziennika (ang. log records) - opisuje pojedynczą operację na bloku dyskowym
• operacji atomowych (ang. atomic operation handle) - jest to zbiór operacji niskopoziomowych, które składają się na jedną operacje wysokiego poziomu
• transakcji (ang. transaction) – składa się na nią kilka operacji atomowych. Transakcja jest reprezentowana przez deskryptor typu transaction_t, którego najważniejszym polem jest t_state. Pole to opisuje obecny status transakcji. Transakcje mogą być pełne lub niepełne. W przypadku transakcji pełnej pole i_state jest ustawione na T_FINISHED. W przypadku transakcji niepełnej możliwe ustawienia pola i_state to T_RUNNING, T_LOCKED, T_FLUSH, T_COMMIT.

Dziennik dla systemu plików Ext3 może być umieszczony wewnątrz samego systemu (jako zwykły plik), lub na innej partycji. Najczęściej jest on przechowywany w pliku o nazwie .journal w katalogu roota systemu . W nowszych wersjach ext3 umożliwia trzymanie dziennika na dowolnym innym urządzeniu blokowym. Można także trzymać dziennik na partycji na innym dysku. To rozwiązanie zwiększa znacznie wydajność systemu plików. Dzięki niemu zachowana jest także kompatybilność Ext3 z Ext2. Jednakże jeśli w dzienniku są jakieś niezakończone transakcje to ustawiana jest flaga RECOVER, czego nie zrozumie system plików Ext2. Dzięki temu nie da się rozspójnić dziennika poprzez zamontowanie partycji bez odtworzenia informacji z niego. Do dziennika zapisywane są kompletne zmienione bloki, które maja być w przyszłości zapisane na dysk. Rozwiązanie to ma zarówno wady i zalety. Zaletami są łatwość implementacji, oraz mniejsze obciążenie procesora niż przy zapisywaniu fragmentów zmienionych bloków. Wadą jest dość duży rozmiar dziennika.
Inne systemy plików stosują najczęściej tak zwane dziennikowanie logiczne. Polega ono na tym, że do dziennika są zapisywane tylko zmiany między blokami do zapisania i tymi które są już na dysku.
Różnica ta jest pamiętana jako lista bajtów do zmiany. Przy dokonywaniu transakcji istotną kwestią jest przewidywanie ile bloków może zostać zmodyfikowanych. Jeśli miejsce w dzienniku się kończy transakcje zostają wstrzymane. Dlatego przy każdym rozpoczęciu transakcji, Ext3 musi określić ile maksymalnie bloków może zostać zmodyfikowanych.

Tryby księgowania w ext3

W systemie plików ext3 są dostępne trzy tryby kronikowania. Ich angielskie nazwy to:

• journal
• ordered
• writeback

Tryb journal

Jest to najbezpieczniejszy i zarazem najwolniejszy tryb księgowania, który kronikuje zarówno dane jak i metadane. Ten sposób księgowania minimalizuje szanse strat modyfikowanych danych w plikach, ale wymaga wielu operacji dyskowych np. kiedy nowy plik jest tworzony, wszystkie jego bloki z danymi muszą być podwójnie zapisane w dzienniku.

Tryb writeback

Jest to tryb najczęściej występujący w innych systemach plików. Jest także najczęściej stosowanym trybem w systemie plików Ext3. Księgowane są tu jedynie zmiany w metadanych. Choć gwarantuje to spójność systemu plików, na końcu plików zapisywanych przed awarią mogą pojawić się niepoprawne dane. Jest to najszybszy tryb księgowania w systemie Ext3.

Tryb ordered

Tryb ten jest trybem domyślnym. Do dziennika są zapisywane jedynie metadane. Operacje zapisu danych i metadanych układane są w transakcje, kiedy przyjdzie czas na zapisanie nowych metadanych, najpierw zapisywane są dane, a później metadane. Dzięki temu, że metadane są zapisywane na dysk dopiero po zakończeniu operacji zapisu danych, nie jest możliwe by metadane wskazywały na niezapisane jeszcze na dysku dane. Jest to tryb szybszy niż pełne kronikowanie.
Aby nie dochodziło do błędów tryb ordered musi korzystać z następujących technik:

• Revoke Records - specjalne rekordy zapisywane do dziennika. Umożliwiają pominięcie odtwarzania wskazanych bloków z wcześniejszych transakcji. Używane są po skasowaniu metadanych (np. katalogu), aby modyfikacje już nieistniejących struktur nie zamazały nowych bloków pliku.
• nie przydziela na dane tych bloków, które zostały zwolnione, ale operacja ta nie została jeszcze zatwierdzona w dzienniku. Uniemożliwia to zamazanie bloków jednego pliku przez drugi, w przypadku gdy jeszcze możliwe jest powrócenie do danych starego pliku.
• Prowadzenie listy „osieroconych” plików. Jest to specjalna lista plików usuniętych z katalogu, ale otwartych przez procesy. Gdyby w takim momencie przerwać działanie systemu, nie można by ich ani usunąć, ani odzyskać. Dlatego wszystkie takie pliki trzymane są na liście (wskazywanej z superbloku).

Indeksowanie katalogów

Sporą różnicą między Ext2 a Ext3 jest możliwość indeksowania katalogów. W Ext2 wpisy w katalogu są przechowywane na liście liniowej. W Ext3 natomiast po włączeniu funkcji hashed trees katalogi mają postać drzewa. Funkcja ta jest bardzo użyteczna, gdy w katalogach jest dużo plików. Zapewnia to niezwykle szybki dostęp do szukanego w katalogu pliku. W Ext3 zaimplementowane jest indeksowanie jednopoziomowe co pozwala na utrzymanie około 90000 wpisów. Do odnajdywania pliku w katalogu służy specjalna funkcja haszująca. Po jej wyliczeniu łatwo już odnajdujemy szukany blok w czasie logarytmicznym co do wielkości drzewa katalogu. Przy dodawaniu nowej pozycji (przepełnienie bloku z wpisami) stosuje się sortowanie wpisów i podział na dwa bloki. Następnie poprawiane są wpisy w indeksach.

Zerowanie wskaźników

W przeciwieństwie do Ext2, Ext3 zeruje wskaźniki do węzłów usuniętych plików. Konsekwencją tego jest to, iż bardzo trudno odnaleźć usunięte pliki.

Fragmentacja bloków.

System ext3 może podzielić jeden blok na kawałki o tym samym rozmiarze i w każdym z nich przechowywać małe pliki. Pozwala to znacznie zmniejszyć obszar zajmowany przez dane, gdy w systemie jest wiele małych plików.

Inne informacje:

• wielkość pliku do 4 TB
• od wersji z listopada 2004 roku Ext3 ma możliwość rozbudowywania bez konieczności odmontowywania
• Ext2 i Ext3 używają identycznych metadanych
• mała wydajność w przypadku operacji na katalogach z dużą ilością plików, a ponadto jest to wciąż system plikowy w wersji eksperymentalnej

Jedna z metod przyspieszenia systemu plików

Użycie trybu kronikowania: writeback
- Tworzymy kopię pliku /etc/fstab

sudo cp /etc/fstab /etc/fstab.bak

- Modyfikujemy odpowiedni wpis w pliku /etc/fstab. UWAGA: kolejność dysków może się różnić!

 ....
#Entry for /dev/sda2 :
UUID=3fb44cc5-b09e-4ee9-a658-61b97c8b4f74    /   ext3    defaults,errors=remount-ro,data=writeback    0  1

- Edytujemy plik /boot/grub/menu.lst i na końcu następujących linii dodajemy wpis: rootflags=data=writeback:

# defoptions=quiet splash locale=pl_PL vga=791 resume=/dev/sda7 rootflags=data=writeback
# altoptions=(recovery mode) single rootflags=data=writeback

Dodane flagi, będą automatycznie dodawane do linii jądra systemu i pozostaną tam nawet po uaktualnieniu jądra.
- Uaktualniamy gruba

sudo update-grub

- I na koniec modyfikujemy naszą kronikę do trybu writeback. UWAGA: kolejność dysków może się różnić!

sudo tune2fs -o journal_data_writeback /dev/sda2

Aby sprawdzić czy nasz system plików posiada kronikę, wpisz:

sudo tune2fs -l /dev/sda2 | grep features
Filesystem features:      has_journal resize_inode dir_index filetype needs_recovery sparse_super large_file

Po takich zmianach, system będzie odczuwalnie działał szybciej. Jednak nie ma róży bez kolcy, a cena jaką możemy ponieść to:
Pomimo iż jest to najszybszy tryb księgowania w systemie Ext3 to księgowane są tu jedynie zmiany w metadanych. Choć gwarantuje to spójność systemu plików, na końcu plików zapisywanych przed awarią mogą pojawić się niepoprawne dane.
Teraz bezpiecznie uruchamiamy ponownie nasz system.

NOATIME - nie zapisujemy czasu dostępu do plików

To kolejna z możliwości tuningu systemu plików
- Tworzymy kopię pliku /etc/fstab

sudo cp /etc/fstab /etc/fstab.bak

- Modyfikujemy odpowiedni wpis w pliku /etc/fstab. UWAGA: kolejność dysków może się różnić!

/dev/hda1 / ext3 defaults,errors=remount-ro,noatime,auto,rw,dev,exec,suid,nouser,data=writeback 0 1

Jedyną wada jest fakt, że nie będziemy mogli skorzystać z wyszukiwania plików poleceniem find, według daty dostępu.
Nieco mniej ryzykowne rozwiązanie prezentuję poniżej.

Wyłączenie "atime" rekursywnie dla wybranych katalogów i plików:

Kiedy Linux odczytuje plik, zmieniana jest ostatnia data dostępu do tego pliku, zwana jako "atime".
Może to być uciążliwe jeśli korzystasz np.: z serwera www, a zapytania do twojego serwera są rzędu 50 zapytań / sekundę. Wówczas Twój system uaktualnia 50 razy rekord "atime" w ciągu 1 sekundy. Czy w przypadku serwera www jest to faktycznie niezbędne? Czy musisz widzieć kiedy był ostatni dostęp do pliku? Jeśli nie, możesz wyłączyć opcję "atime" dla konkretnego katalogu. W tym celu wpisz w konsoli:

sudo chattr -R +A /var/www/popularna_strona/

Powyższe polecenie powie systemowi plików, aby nie uaktualniał rekordu "atime" (opcja +A) dla całej zawartości podanego katalogu (opcja -R oznacza rekursywnie) oraz plików w nim zawartych.

tune2fs - dostrajanie parametrów systemu plików ext2/ext3

Zmianę częstotliwości wykonywania obowiązkowego sprawdzenia partycji, możemy wykonać stosując polecenie tune2fs.
Domyślnie częstość sprawdzania ustawiona jest co 30 montowań partycji. Aby zmienić tę wartość na np.: co 60 montowań, wykonaj:

sudo tune2fs -c 60

Można również wybrać opcję kontroli cotygodniowych:

sudo tune2fs -i 1w

lub analogicznie comiesięcznych:

sudo tune2fs -i 1m

Za pomocą tego samego programu, możliwe jest również nadanie etykiety partycji, tzw. LABEL. Aby to zrobić należy wykonać:

sudo tune2fs -L etykieta /dev/sdaX

Oraz zobaczyć szczegóły dotyczące naszego systemu plików na danej partycji:

sudo tune2fs -l /dev/sda2


tune2fs 1.40-WIP (14-Nov-2006)
Filesystem volume name:   ubuntu-ff
Last mounted on:          
Filesystem UUID:          3fb44cc5-b09e-4ee9-a658-61b97c8b4f74
Filesystem magic number:  0xEF53
Filesystem revision #:    1 (dynamic)
Filesystem features:      has_journal resize_inode dir_index filetype needs_recovery sparse_super large_file
Filesystem flags:         signed directory hash
Default mount options:    (none)
Filesystem state:         clean
Errors behavior:          Continue
Filesystem OS type:       Linux
Inode count:              1913184
Block count:              3823470
Reserved block count:     191173
Free blocks:              2780622
Free inodes:              1729521
First block:              0
Block size:               4096
Fragment size:            4096
Reserved GDT blocks:      933
Blocks per group:         32768
Fragments per group:      32768
Inodes per group:         16352
Inode blocks per group:   511
Filesystem created:       Sat Apr 21 02:44:26 2007
Last mount time:          Fri Apr 27 22:19:19 2007
Last write time:          Fri Apr 27 22:19:19 2007
Mount count:              25
Maximum mount count:      35
Last checked:             Sat Apr 21 01:22:07 2007
Check interval:           15552000 (6 months)
Next check after:         Thu Oct 18 01:22:07 2007
Reserved blocks uid:      0 (user root)
Reserved blocks gid:      0 (group root)
First inode:              11
Inode size:               128
Journal inode:            8
Default directory hash:   tea
Directory Hash Seed:      a73f081c-50e9-4c1e-88eb-aaca3453afe0
Journal backup:           inode blocks

Źródło, Źródło 2

Ekstremalne odchudzanie - optymalizacja Ubuntu cz.1

Myk ten działa również na nowszych wersjach 8.10 i 9.04... Generalnie nie ruszamy niczego co chce w ramach zależności wywalić ubuntu-standard ubuntu-minimal i ubuntu-desktop.Nie będzie to artykuł o cud diecie ale zapewne kiedyś napiszę coś na ten temat. Tą część artykułu poświęcę różnym formą oczyszczania, przez co nasz system nieco się odchudzi i może troszkę przyspieszyć zwłaszcza jeśli mamy małe dyski a na pewno pomoże utrzymać porządek.

Po instalacji, zanim uaktualnimy nasz system, warto wcześniej zrobić "odkurzanie" systemu aby nie ściągały nam się niepotrzebne megabajty z netu. Każdy nieużywany program w systemie jeśli będzie dostępna dla niego poprawka lub nowsza wersja dociągać ją będzie z netu. Zaoszczędzimy czas, pieniądze, energię, przyczynimy się do mniejszej emisji CO2 i zadbamy w ten sposób o nasze środowisko i co najważniejsze będzie nam się dobrze i przyjemnie pracowało.

Opisy czyszczenia Ubuntu i pochodnych można znaleźć porozrzucane w sieci, niemniej zbiorę je w całość i uzupełnię te opisy o działania, które inni nie opisują a system dzięki nim może jeszcze schudnąć o ponad 300MB. Na koniec uwaga żeby nie było jak coś usuniesz co nie powinieneś.

UWAGA: Mój system pracuje stabilnie i ma się dobrze ;) jeśli wykonasz wszystko według opisu podobnie powinno być u Ciebie. Jeśli nie wiesz co robisz to uważnie postępuj według opisu albo zrezygnuj z działania. Zachowuj kopie plików konfiguracyjnych w razie jak by się coś stało i czytaj wyskakujące komunikaty o niespełnionych lub usuwanych zależnościach. Wszystkie działania wykonujesz na własną odpowiedzialność. W artykule jako edytora używamy gedit i apt-get do instalacji paczek. O Synapticu tylko wspomniałem jak go używać z wymienionymi tu programami i zamieściłem poglądowe screeny do opisów usuwania zbędnego oprogramowania. Lista plików do usunięcia widoczna na screenach zaznaczona na czerwono, jak to w Synapticu. Klikając powiększamy screeny. Na końcu zamieszczę plik eksportu wszystkich plików do usunięcia oraz do instalacji lokalizacji pl.

Na początek proponuję instalację dwóch paczek deborphan i localepurge. Localepurge po instalacji wyświetli okienko w którym zaznaczamy naszą lokalizację jaką używamy w systemie dla pl zaznaczamy pl_PL, pl_PL.UTF-8. Jeśli ktoś używa innego języka to zaznaczamy odpowiednie pola. Od tej pory podczas instalacji dowolnego programu localepurge będzie czyścił nasz system z niepotrzebnych języków utrzymując automatycznie porządek i zwalniając miejsce na dysku. Jeśli ktoś lubi wersje klikaną pod Gnome ściągamy nakładkę pod orphaner - gtkorphan.

sudo apt-get install deborphan localepurge gtkorphan

Jeśli zajdzie w przyszłości potrzeba przeedytować ustawienia localepurge, robimy to w pliku

sudo gedit /etc/locale.nopurge

Czasami na dysku zostają niepotrzebne biblioteki po usuniętych programach, które w ramach zależności zostały zainstalowane. Aby nasz system oczyścić z już niepotrzebnych plików, okresowo po usuwaniu programów możemy sprawdzić czy coś po sobie nie zostawiły. Do tego służy drugi z tych plików deborphan. Użyjemy go dopiero jak pousuwamy wszystkie zbędne programy.

Teraz zainstalujemy polska lokalizację Gnoma, Openoffice i słowniki (z zależnościami) jeśli jeszcze jej nie masz.

sudo apt-get install language-pack-gnome-pl language-pack-pl language-support-pl language-support-translations-pl



Przystępujemy do usunięcia niepotrzebnych programów. Z tych usuń tylko te, których nie będziesz używać. Każdy ma jakieś ulubione, jeśli któryś z nich jest na liście pomiń go. Użyjemy do tego Synaptica bo łatwiej się wyszukuje przy takiej ilości plików.

Jeśli używasz tylko polskiej lokalizacji niepotrzebne Ci będą:
Synaptic -> Szukaj -> en es de bn pt xh za au



Jesli masz Hasee i nie używasz tych plików to zaznaczaj:
Synaptic -> Szukaj -> nvidia fglrx compiz



Teraz usuniemy niepotrzebne sterowniki xorg bo takich kart nie ma w naszym Hasee
Synaptic -> Szukaj -> xserver-xorg-video



Pozostałości po językach i prog do zdalnego łączenia
Synaptic -> Szukaj -> rdate wamerican wbritish



Reszta programów i chińskie/tajskie krzaczki, przypominam jeśli coś z tego używasz pomiń to
Synaptic -> Szukaj -> tracker totem tomboy ttf
UWAGA: zostawiamy libtotem-plparser12



Synaptic -> Szukaj -> evolution ekiga pidgin
UWAGA: zostawiamy evolution-data-server-common



Synaptic -> Szukaj -> orca rhythmbox gimp
UWAGA: zostawiamy libgimp2.0 gimp-help-common gimp-help


Synaptic -> Szukaj -> transmission games



Synaptic -> Szukaj -> brltty gnome-pilot



Synaptic -> Szukaj -> splix vino vinagre rdesktop tsclient



Synaptic -> Szukaj -> libmono0 mono-common f-spot



Dla spokoju i dobrego nawyku czyścimy cache ściągniętych plików i wywalamy z systemu nieużywane pozostałości. Na końcu uruchamiamy orphaner, zaznaczam w nim wszystkie osierocone biblioteki. Po usunięciu mogą pojawić się nowe, więc usuwamy tak do skutku aż lista się nie wyczyści.

UWAGA: Usuwamy wszystko „z głową”, czasem deborphan może błędnie oznaczyć niektóre pakiety oraz samodzielnie skompilowane paczki za zbędne.


sudo apt-get clean
sudo apt-get autoclean
sudo apt-get autoremove -purge
sudo orphaner

lub

sudo gtkorphan jeśli instalowaliśmy nakładkę graficzną

Po tych operacjach mamy blisko 700MB zwolnionego miejsca co widać na dolnym pasku w Synapticu!!!

Możemy także utworzyć własny filtr w Synapticu jeśli na co dzień używamy właśnie jego. Uruchamiamy menedżer pakietów Synaptic, otwieramy okno filtrów (Ustawienia-Filtry) i tam wybieramy Nowy wpisujemy np. Osierocone i na karcie Stan pozostawiamy zaznaczone tylko jedną opcję: osierocone. Od tej chwili w głównym oknie widoczna jest opcja Własne Filtry a w środku stworzony filtr Osierocone. Teraz już można przejrzeć paczki, które zostały uznane za zbędne w Synapticu. Skoro mowa o Synapticu, co jakiś czas, możemy sprawdzić, czy nie pojawiła się opcja "Nie zainstalowane (pozostałości po konfiguratorze)". Jeśli mamy coś takiego, zaznaczamy wymienione tam pakiety i usuwamy zaznaczając opcję usunięcia wraz z plikami konfiguracyjnymi. Jeśli brak takie pozycji, oznacza to, że w naszym systemie nie ma tego typu zbędnych plików.

Jeśli już wszystko wyczyściliśmy możemy zainstalować program nadzorujący zależności instalowanych programów. Kiedy odinstalujemy aplikację, program sprawdzi czy nie zostały pozostawione jakieś zależności lub osierocone pakiety i zaproponuje usunięcie. Instalujemy debfoster, wpisując w terminalu:

sudo apt-get install debfoster

Tworzymy początkowy plik nadzorczy:

sudo debfoster -q

Nakazujemy aby system stosował się do stworzonego pliku nadzorczego:

sudo debfoster -f

Możemy nakazać także aby przy pewnych plikach nie majstrował jeśli nie mamy w planach ich odinstalować. Edytujemy plik nadzorczy i usuwamy te pakiety z listy:

sudo gedit /var/lib/debfoster/keepers

Osierocone pakiety lub pliki zależności do usunięcia sprawdzamy komendą:

sudo debfoster

Do wyboru mamy także program Wajig, konsolowe narzędzie współpracujące w systemie z apt, apt-cache, dpkg, skryptami /etc/init.d i innymi.

Instalujemy wajig oraz graficzny interfej gjig jeśli ktoś lubi klikać:

sudo apt-get install wajig gjig

Aby zobaczyć osierocone paczki wybieramy "Orphans".

Jak widać mamy dużo narzędzi do odszukiwania tego typu plików. Można porównując wyszukane paczki przez te programy, weryfikować, przynajmniej na początku, te pewniejsze paczki do usunięcia. Ja osobiście używam tylko deborphan i jak dotąd nie zdarzyła mi się sytuacja, w której rozsypał mi się system z powodu usunięcia czegoś co nie powinno być usunięte co nie znaczy, że się nie może tak zdarzyć. Czym bardziej rozbudowany system tym większe prawdopodobieństwo.

Jak sobie coś przypomnę to dopisze ;)

W następnych częściach dalsze ekstremalne przyspieszanie programów oraz optymalizowanie komponentów komputera. Już wkrótce... Odwiedzaj często ten blog a będziesz na bieżąco.

Pozdrawiam

Uzupełnienie
Można jeszcze bezpiecznie usunąć, oczywiście jeśli nie używamy:
- gnome-mag, ntfs-3g, powernowd, example-content, espeak, espeak-data, seahorse, seahorse-plugin, apport, apport-gtk, cupsddk, cupsddk-driver, dcraw, eog, gdebi-core, gg2core-bin
- oraz wszelkie drukarkowe, skanerowe, bluetooth'owe rzeczy, których nie używamy, po tych zabiegach zrobi nam dodatkowe miejsce

UWAGA: zostawiamy pliki, które jako zależności chcą wywalić ubuntu-standard ubuntu-minimal i ubuntu-desktop

SIS 761/762 1280x800 Ubuntu 8.10

Hello everybody

W dzisiejszej części mam dla Was niespodziankę!!!
Uruchamiamy jak dotąd niemożliwą do osiągnięcia na naszym sprzęcie rozdzielczość 1280x800 pod Ubuntu 8.10 (wzwyż nie testowałem jeszcze) już testowane.

Ok, to do roboty. Szybko i treściwie.

1. Zaciągamy sterowniki stąd.
2. Rozpakowujemy ściągnięty plik i nadajemy mu prawa wykonywalności.

sudo chmod +x ./sis_vga_drv_161208-Ubuntu810.run

(ściągnięty sterownik powinien automatycznie wylądować w folderze /usr/lib/xorg/modules/drivers/ zamieniając oryginalny plik "sis_drv")

3. Wklejamy jako admin do /etc/X11/xorg.conf taką zawartość


# sudo dpkg-reconfigure -phigh xserver-xorg

Section "Device"
Identifier "Card0"
Driver "sis"
VendorName "Silicon Integrated Systems [SiS]"
BoardName "771/671 PCIE VGA Display Adapter"
Card "** SiS (generic) [sis]"
BusID "PCI:1:0:0"
EndSection

Section "Monitor"
Identifier "Configured Monitor"
Vendorname "Generic LCD Display"
Modelname "LCD Panel 1280x800"
Horizsync 31.5-50.0
Vertrefresh 56.0 - 65.0
modeline "800x600@56" 36.0 800 824 896 1024 600 601 603 625 +hsync +vsync
modeline "800x600@60" 40.0 800 840 968 1056 600 601 605 628 +hsync +vsync
modeline "1280x768@60" 80.14 1280 1344 1480 1680 768 769 772 795 -hsync +vsync
modeline "1280x720@60" 74.48 1280 1336 1472 1664 720 721 724 746 -hsync +vsync
modeline "1280x800@60" 83.46 1280 1344 1480 1680 800 801 804 828 -hsync +vsync
# HorizSync 30-107
# VertRefresh 50-185
EndSection

Section "Screen"
Identifier "Default Screen"
Device "Configured Video Device"
Monitor "Configured Monitor"
# Defaultdepth 24
# SubSection "Display"
# Depth 24
Virtual 1280 800
# Modes "800x600@60" "1280x768@60" "800x600@56" "1280x720@60" "1280x800@60"
EndSection
4. Restartujemy X-y
5. Cieszymy się nową roździałką

Zapraszam do oceniania mojego nowego (3 dniowego, jeszcze nieznanego) Bloga w którym będę umieszczał takie i nie tylko takie ciekawostki. Jeśli masz Bloga albo stronę www o podobnej tematyce umieść proszę linka do mojego Bloga. W ten sposób będzie on bardziej znany i więcej ludzi z problemami linuksowymi będzie zadowolonych z używania tego darmowego systemu operacyjnego. To mój wkład w Open Sources.
Pa

SIS 761/762 1280x800 Ubuntu 8.04

Jak obiecałem na początek krótki art jak poradzić sobie z rozdzielczością pod Ubuntu/Kubuntu 8.04.x prawdziwe 1280x800 ;)

Jak uruchomić 1280x800 pod wersje 8.10 w tutaj.

1. Na początek ściągnij sterowniki stąd
2. Rozpakowujemy (jako root) wcześniej ściągnięte sterowniki do folderu /usr/lib/xorg/modules/drivers/ zamieniając oryginalny plik "sis_drv" (jak chcesz kopie możesz sobie zostawić)
3. Edytujemy (jako root) xorg.conf znajdujący się w /etc/X11/ (kopie sobie zostaw jak chcesz) i wklepujemy/kopiujemy:


# sudo dpkg-reconfigure -phigh xserver-xorg
Section "InputDevice"
Identifier "Generic Keyboard"
Driver "kbd"
Option "XkbRules" "xorg"
Option "XkbModel" "pc105"
Option "XkbLayout" "pl"
Option "XkbOptions" "lv3:ralt_switch"
EndSection

Section "InputDevice"
Identifier "Configured Mouse"
Driver "mouse"
EndSection


Section "InputDevice"
Identifier "Synaptics Touchpad"
Driver "synaptics"
Option "SendCoreEvents" "true"
Option "Device" "/dev/psaux"
Option "Protocol" "auto-dev"
Option "HorizEdgeScroll" "0"
EndSection

Section "Device"

Identifier "Card0"
Driver "sis"
VendorName "Silicon Integrated Systems [SiS]"
BoardName "771/671 PCIE VGA Display Adapter"
Card "** SiS (generic) [sis]"
BusID "PCI:1:0:0"
EndSection

Section "Monitor"
Identifier "Configured Monitor"
Vendorname "Generic LCD Display"
Modelname "LCD Panel 1280x800"
Horizsync 31.5-50.0
Vertrefresh 56.0 - 65.0
modeline "800x600@56" 36.0 800 824 896 1024 600 601 603 625 +hsync +vsync
modeline "800x600@60" 40.0 800 840 968 1056 600 601 605 628 +hsync +vsync
modeline "1280x768@60" 80.14 1280 1344 1480 1680 768 769 772 795 -hsync +vsync
modeline "1280x720@60" 74.48 1280 1336 1472 1664 720 721 724 746 -hsync +vsync
modeline "1280x800@60" 83.46 1280 1344 1480 1680 800 801 804 828 -hsync +vsync
Gamma 1.0
EndSection

Section "Screen"
Identifier "Default Screen"
Device "Configured Video Device"
Monitor "Configured Monitor"
Defaultdepth 24
SubSection "Display"
Depth 24
Virtual 1280 800
Modes "800x600@60" "1280x768@60" "800x600@56" "1280x720@60" "1280x800@60"
EndSubSection
EndSection

Section "ServerLayout"
Identifier "Default Layout"
screen 0 "Default Screen" 0 0
Inputdevice "Synaptics Touchpad"
EndSection
Section "Module"
Load "glx"
Load "GLcore"
Load "v4l"
EndSection
Section "device" #
Identifier "device1"
Boardname "vesa"
Busid "PCI:1:0:0"
Driver "vesa"
Screen 1
EndSection
Section "screen" #
Identifier "screen1"
Device "device1"
Defaultdepth 24
Monitor "monitor1"
EndSection
Section "monitor" #
Identifier "monitor1"
Gamma 1.0
EndSection
Section "ServerFlags"
EndSection


4. Restart X-ów i cieszymy się nową rozdziałką ;)

Hasee q540s tani laptop z Biedronki cz. 1

Wielu z was zakupiło taki sprzęcik jak w tytule. Sprzęt wg. mnie super jak na domowe standardowe zastosowanie czyli net, biuro, multimedia. Wiem mógłby być lepszy ale cóż, każdy wiedział co kupuje a za taką cenę to nie najgorszy sprzęt. Mam tą świadomość ale jak wyżej napisałem wiedziałem co brałem ponieważ i ja jestem szczęśliwym (naprawdę ;) posiadaczem takiego sprzętu. Linuksa używam od dłuższego czasu, więc to nie sprawia problemu. Na Windowsa nie będę zmieniał , bo nie mam i do niczego nie jest mi nie potrzebny, Linuks spełnia moje oczekiwania w 100% a pirata nie będę używał. Cenie sobie wolność pod każdym względem także w wyborze OS a skoro mi wystarcza to po co przepłacać ;) Poza tym to co można w Linuksie zrobić to nawet nie jesteście w stanie ogarnąć swoimi umysłami ;) ja zresztą też ale nie o to mi chodziło lecz o to co z tych rzeczy nie zrobisz w Windows tzn. zrobisz ale zajmie Ci to "miesiąc" a mi jeden dzień (na napisanie skryptu, który to odwali za mnie brudną robotę gdy ja będę popijał ciepłą zieloną herbatę ;). Nie chodzi o wszczynanie kolejnej wojny ale o fakty. Używam Linuksa o 1999r a od 2000r tylko jego i jednego żałuję, że moje pierwsze podejścia do tego systemu (gdzieś koło 1996-97r) zakończyły się fiaskiem. Nie żebym sobie nie radził czy coś, po prostu wtedy jeszcze nie był na tyle użyteczny (jeśli chodzi o X-y) aby go zastosować do domu na desktop. Od razu uprzedzam komentarze do tego wpisu. Wiem co mówię, zaczynałem od Atari końcówka lat 80, następnie Amiga 500 (w tej okolicy pojawiły się pierwsze PC ale jeszcze niewiele użyteczne jako desktop), kolejna Amiga 1200, PC 386 z DOS, Windows 3.1 itd mam kontakt z Windowsami po dzień dzisiejszy i zawsze zagłębiałem się w system a nie tylko go używałem. Informatykiem jestem z zamiłowania od najmłodszych lat. Do dziś pamiętam prawie wszystkie komendy DOS które się wbijało z palca i widząc w pracy dzisiejszych informatyków w podobnym wieku (nie wszyscy), którzy coś klikają i próbują sobie przypomnieć jak to się kopiowało w DOS bo a kurat jest potrzeba uśmiecham się w duszy.

OK, wracając do sprzętu... Odpala szybko, trochę można go jeszcze stuningować i będzie pierwsza klasa. Postanowiłem dokonać kilka wpisów odnośnie przystosowania Hasee do Waszych/moich oczekiwań. Możecie uczyć się na moich błędach, ja będę rozwalał system a Wam będę podsuwał gotowce. Co Wy na to? Jako, że jestem poniekąd informatykiem z zawodu (nie wykonuje go ale jeśli ktoś zaproponuje mi pracę za godziwe wynagrodzenie to pomyśle) postaram się wszystkim odwiedzających mojego Bloga nakreślić co i jak aby z naszej biedronki zrobić co najmniej harta ;)

Na czasie sklecę co nieco i może jutro będzie już jakiś wpis. Oczekujcie więc z niecierpliwością na art.
Hejka